خطرات جنبش «مردسالاری محافظهکار» برای جامعه
24 اردیبهشت · · خواندن 3 دقیقه
طی سالهای اخیر، ایدئولوژی جدیدی در میان طیف راست آمریکا ظهور کرده است. این ایدئولوژی «مردسالاری محافظهکار» نام دارد و هدف آن مبارزه با پیشرفتهای مدافعین حقوق زن و بازگرداندن سلطه ناحق مردان بر جامعه است. نشریه آتلانتیک به این پدیده پرداخته و آن را مهمترین نیروی متحدکننده جناح راست معرفی کرده است. از کشیشهای بنیادگرا تا پادکسترهای اینترنتی، همگی بر سر بازگشت به نقشهای سنتی جنسیتی توافق دارند. متن کامل در ادامه مطلب...
ایده لغو حق رأی زنان؛ شوخی یا تهدید جدی؟
داگلاس ویلسون، کشیش تأثیرگذار اهل آیداهو، پیشنهاد هولناکی را مطرح میکند: لغو متمم نوزدهم قانون اساسی آمریکا: متممی که حق رأی زنان را تضمین میکند. او معتقد است رأی باید «به ازای هر خانواده» باشد، نه هر فرد. ویلسون که کلیساها و موسسات آموزشی متعددی را اداره میکند، حتی به پنتاگون دعوت شده و وزیر دفاع فعلی آمریکا از اعضای کلیسای اوست. او زنان را با الفاظ رکیک خطاب میکند و معتقد است زنان «معمولاً» نباید منصب سیاسی داشته باشند.
انکار مردانگی و ظهور «شبه قبیله مجازی»
یکی از مفاهیم کلیدی در این جنبش، اصطلاح «لانگ هاوس» (خانه دراز) است. مردان مدافع این نظریه معتقدند جامعه مدرن و زنانه، به «سالن مادربزرگها» تبدیل شده که در آن زنان با رفتارهای منفعلانه، دیگران را سرکوب میکنند. به زعم آنها، «عامل همه کنسلشدنها و تحریم شدن ها زنان هستند ». از سوی دیگر، آنها جامعه آرمانی خود را «مردانه» میبینند؛ جایی که اختلافات با رویارویی مستقیم خشن و مشت و لگد حل میشود و کسی دلگیر نمیشود.
دستهبندی جدید: زنستیزی محض
این جنبش طیف گستردهای از باورها را در بر میگیرد. از یک سو، نگرانیهای واقعی درباره تنهایی مردان، کاهش تمایل آنها برای داشتن تحصیلات عالی و رکود دستمزدها وجود دارد. از سوی دیگر، افرادی مانند نیک فوئنتس قرار دارند که خواستار «اردوگاههای تولیدمثل اجباری» برای زنان هستند. فوئنتس معتقد است «دشمن شماره یک سیاسی ما زنان هستند» و باید مانند اقلیتهای تحت تعقیب هیتلری با آنها برخورد کرد.
عادیسازی زنستیزی در رسانهها و پادکستها
سخنان تند علیه زنان به یک استراتژی پربیننده در شبکههای اجتماعی تبدیل شده است. اندرو تیت، مایرون گینز و چهرههایی مانند اندرو ویلسون (که در پادکست جو روگان ظاهر شده) با فحش دادن به زنان، میلیونها دنبالکننده جذب میکنند. ویلسون در یک برنامه به یک زن گفت «لیسزننده هرزه» و در برنامه دیگر با جو روگان درباره «خطر جنبش حقوق زنان» صحبت کرد. حتی همسرش کتابی با عنوان «فمینیسم غیبی» نوشته و استدلال میکند که دسترسی زنان به آموزش عالی، عامل اصلی کاهش نرخ فرزندآوری است.
سیاستهای عملی؛ از قطع بودجه تا پاداش به مردان
این ایدئولوژی فقط محدود به حرف و فحش نیست. محققان وابسته به بنیاد هریتیج (پروژه ۲۰۲۵) خواستار پایان دادن به طلاق توافقی، حذف حق سقطجنین و بستن راههای پیشگیری از بارداری شدهاند. اسکات ینور، استاد علوم سیاسی، پیشنهاد کرده شرکتها اجازه داشته باشند «فقط سرپرستان خانوار مرد» را استخدام کنند. او به صراحت خواستار تبعیض علیه زنان در استخدام و حقوق شده و معتقد است زنان بدون فرزند، «ماشینهای بیروح» هستند.
واکنشها و آینده؛ جنبشی جدی یا شوخی اینترنتی؟
برخی این جنبش را یک شوخی اینترنتی یا تلاشی برای جلب توجه میدانند. اما نفوذ این ایدهها به پنتاگون (از طریق پیت هگزت، وزیر دفاع) و کنگره (از طریق سناتورهایی مثل جاش هاولی) نشان از جدی بودن آن دارد. نسل جدید مردان جوان، به شدت از این ایدهها استقبال میکنند. نظرسنجیها نشان میدهد ۸۳ درصد مردان جمهوریخواه زیر ۵۰ سال معتقدند جامعه «بیش از حد زنانه شده است». زنستیزی به چسبی تبدیل شده که گروههای مختلف راست (از معترضان به واکسن، تا نژادپرستان و مسیحیان تندرو) را کنار هم نگه داشته است.
منبع: آتلانتیک – The Men Who Want Women to Be Quiet – ۱۴ مه ۲۰۲۶